Roda46 Zat2 verliest van kampioen IJsselmeervogels


Luuk van Soeren (li) en Wesley Buunk werden uitgeroepen tot 'Man of the Match'

Vandaag moest Roda het opnemen tegen de vorige week kampioen geworden IJsselmeervogels. We moesten het met een kleine groep van 12 spelers gaan doen, meer was er niet te vergaren. Er was ook een groot keepersprobleem door blessures, en de rode kaart van Bas vorige week. Vandaag stond Boris van Hengstum bij ons in de goal, hij is de reserve keeper van de JO19-1. Toch weer een hele ervaring voor een jonge keeper, en dan ook nog tegen IJsselmeervogels, en de kampioen. Boris heeft het prima gedaan, daar kunnen we niets over zeggen.

Als je de uitslag leest op de Roda site, doet dat vermoeden dat je helemaal weggespeeld bent. Echter is dat niet het geval, het was een tactisch schaakspel zeker in de eerste helft. Ik zag dat een aantal spelers van Vogels niet goed wisten wat te doen met de bewegende mensen bij Roda, en riepen de hulp van de trainer in. Wij hadden Whynton Power er weer bij na een lange afwezigheid door studie, en met de snelheid en vaardigheid is een speler als Whynton een aanwinst voor ons. In de eerste helft waren er wel een aantal goede kansen voor Roda, maar het zat niet mee. Na 10 minuten werd besloten om Brett en Koen te wisselen van positie, Koen had moeite met de snelle buitenspeler, wat teveel gevaar opleverde. In de loop van de eerste helft kreeg Roda nog een paar grote kansen, maar de bal wilde er niet in.

Ook IJsselmeervogels kreeg mogelijkheden in de eerste helft, maar die werden ook niet benut. Dit was ook de verdienste van het goed spelende centrale duo Wesley en Luuk. Ook de backs Hishem en Brett pakten de buitenspelers goed op als zij in de aanval gingen. De verhoudingen in de eerste helft waren dan ook gelijk, en het leek erop dat de rust werd gehaald met 0-0. Echter in de blessure tijd van de eerste helft was het dan toch raak voor de Vogels, en de bal ging via een kluts de goal in. Dit was even zuur voor de Roda mannen, en moest even verwerkt worden.

In de rust werden de mannen toegesproken door Jakob dat er nog niets aan de hand is, we spelen goed en het is maar 1-0. Iedereen was ook positief, en waren weer klaar voor de tweede helft. Vogels begon de 2e helft weer met volle druk, maar Roda kon zich hieronderuit voetballen. Na een minuut of 10 maakte Vogels weer een goal en het werd 2-0, nu wordt het toch weer wat lastiger om terug te komen. Na een goede aanval via Whynton, die de achterlijn haalde en voorgaf werd de bal binnengetikt 2-1 zou je denken. Maar de ietwat partijdige grensrechter vlagde voor een achterbal, terwijl de beste man nog op de zestien meter lijn liep. Sorry maar dan ben je in mijn ogen niet geloofwaardig als grens, en daar moet de scheids ook wat mee doen. Dit was niet het enige twijfelachtige moment van de grens, bijna elke bal die werd gegeven werd buitenspel gevlagd. Ik zou mij schamen als onze grens dit zou doen, maar dat terzijde.

Tot overmaat van ramp kende de scheidsrechter een penalty toe na een perfecte sliding van Wesley, maar de beste man zag het toch anders. De penalty werd benut en het was 3-0, dan is het wel over en uit. Na wat doorschuiven van een speler om wat te forceren moest toch ook de 4-0 worden geïncasseerd, maar dat maakt dan ook niet meer uit.

Ondanks een 4-0 verlies hebben we toch een Man of The Match, en deze week zijn dat er weer twee. Dit is al eens een keer vaker gebeurt, en waarom nu dan niet. Het zijn vandaag het centrale duo Luuk en Wesley, binnen en buiten het veld ook echte vrienden. Dat lijkt ook soms zichtbaar in het veld als je kijkt naar de samenwerking. Ze voelen elkaar goed aan, en helpen elkaar als dat nodig is. Luuk met goede passes het middenveld in, en koppend sterk, en Wesley met perfecte slidings en onderscheppingen.

En daar draait het om in het voetballen, samenwerken, iets voor elkaar willen doen. Passie zou Edje zeggen.

Harry van Soeren