Vader en zoon van Ginkel

Vader Edwin (57) en zoon Stefan (28) samen bij Roda’46: ‘Van voortrekken is nooit sprake geweest’

In talloze families is sport een gezamenlijke passie. Maar wat als sport en familie samenkomen? Ouders en kinderen die in of rondom een team samenwerken. Gaat dat altijd goed of is het soms ook ongemakkelijk? In onze zomerserie is het woord aan de ervaringsdeskundigen. Met in deze aflevering vader Edwin en zoon Stefan van Ginkel, die nauw samenwerkten bij Roda’46.

 

In het feestgedruis vlogen ze elkaar in de armen, als Rodianen én als zielsgelukkige bloedverwanten. De emotionele omhelzing tussen Stefan en Edwin, respectievelijk speler en teammanager van Roda’46, vond plaats bij SDC in Putten, om precies te zijn op 7 juni vorig jaar in de namiddag.

 

Roda’46 had zojuist in de beslissingswedstrijd tegen Nunspeet de winst gepakt waardoor een terugkeer naar de eerste klasse een feit was. Zowel Edwin als Stefan noemt, zonder één tel bedenktijd, de gedeelde overwinningsroes de mooiste herinnering aan hun samenwerking bij Roda’46.

Stefan (28): „We waren beiden zo gebrand om te promoveren.” Edwin voegt toe: „Dit was hét moment om ons te revancheren nadat we het seizoen daarvoor schlemielig gedegradeerd waren naar de tweede klasse. Daar was ik zo ziek van.” Na de promotie vertoefden ze op een roze wolk. Edwin: „Supermooi om het succes samen met je zoon te beleven.”

 

Extra glans

Dat de emotionele uitspatting uitgerekend plaatsvond bij SDCP, de club waar Edwin (57) zijn beste jaren als voetballer beleefde, gaf de zege extra glans. „SDCP beschouw ik als mijn tweede liefde. Ik word er nog altijd warm welkom ontvangen’’, vertelt Edwin, die zijn rol als teammanager inmiddels heeft opgegeven vanwege tijdgebrek. „Ik heb het tien seizoenen met veel plezier gedaan. Vond het heerlijk om met die jonge gasten op te trekken.

 

Halverwege het afgelopen seizoen verdween de goedgebekte Leusdenaar, jarenlang zelf speler van Roda, plots uit de dug-out. Zijn fanatieke inborst zat hem in de weg, verklaart hij. „Ik leef zo intens mee dat ik weleens iets roep en voordat je het in de gaten hebt, begeef je je in het territorium van de trainer en diens assistent. En dat wilde ik niet, ik ken mijn rol.”

 

Stefan grapt: „Daarna liep je achter de omheining te coachen.” Edwin, die ook voor VVOG uitkwam: „Het allerliefst doe ik nog mee, maar ik kan geen bal meer over veertig meter schieten.”

 

Op verzoek van toenmalige trainer Willem Romp ging Edwin als teammanager aan de slag. Tegelijkertijd klopte Stefan als jeugdspeler van Roda steeds frequenter op de deur van het eerste elftal. „Romp maakte in de spelersgroep meteen duidelijk dat als hij mij opstelde dat dat zijn keuze was en niet die van mijn betrokken vader. Van voortrekken is in mijn beleving trouwens nooit sprake geweest, bij geen enkele trainer.”

 

Edwin: „Ik heb Stefan altijd gestimuleerd om hard te werken en dan komt je kans vanzelf. Tenslotte stel je altijd jezelf op en niemand anders.”

 

Karaktereigenschap

Welke karaktereigenschap bewondert Stefan het meest van zijn vader? „Zijn sterke wil om te willen winnen. En die eigenschap heeft hij aan mij doorgegeven. Als ik eenmaal op het veld sta, haal ik alles uit de kast om te winnen, goedschiks of kwaadschiks.” Edwin: „Stefan zoekt altijd het randje op. Tja, dan loop je de kans weleens rood te pakken. Hij is een totaal ander type voetballer dan dat ik was. Hij moet het van zijn fysieke kracht hebben, is de pure afstopper, terwijl ik graag de bal wilde en een ongeremde drang naar de goal had. Bovendien is Stefan puur links. Maar qua mentaliteit in het veld zijn we als twee druppels water.”

Stefan: „De belangrijkste les die ik van mijn vader heb geleerd is om niet alle last te dragen. Als het niet marcheert, ga ik overcompenseren. Zeker toen ik aanvoerder werd, had ik de neiging vanuit mijn verantwoordelijkheidsgevoel om te veel te doen. Niet doen, zei-ie dan. Houd je bij je taak, dan ben je van meerwaarde voor het elftal. Ja, hij is kritisch op me. Na wedstrijden waarin het stroef liep, kwamen we weleens in conflict met elkaar en dan was ik meestal degene die zei: ‘En nou kappen met dat negatieve gedoe’. Daarentegen kan hij ook complimenteus zijn, hoor.”

 

Edwin: „Mijn vader was uitermate streng, was niet snel tevreden. Zo’n vader wilde ik niet voor Stefan zijn.”

 

Stefan betreurt dat Edwin is gestopt. „Als teammanager had hij oog voor alle spelers, ook voor de reserves. Of beter gezegd: juist ook voor de reserves. Zijn drive sloeg over naar de spelers. Veelzeggend is dat hij met velen die niet meer bij Roda spelen nog contact heeft.”

 

Laatste klus

Edwin op zijn beurt gaat de directe omgang met de spelers missen. „Maar ik ga niet weg met een traan.” Zijn laatste klus als teammanager is het organiseren van het komende trainingskamp in de winterpauze. Uiteraard stapt hij mee het vliegtuig in, naar Zuid-Spanje dit keer. Zijn vader en zoon straks toch weer samen als Rodianen op pad.